Arsen trafił do nas od ludzi, którzy go kochali, jednak nie poradzili sobie z jego charakterem i chorobą.
Dysplazja nie pozwoliła mu i jego właścicielem wchodzić na 4 piętro w bloku. .Poza tym nie byli niestety przygotowani na posiadanie tej rasy. .
Miłość jego właścicielki przeszkodziła w odpowiedniej socjalizacji.
A teraz po 4 tyg. pobytu w Domku na Prerii Ewelina pisze tak :
Arsen to bardzo karny i spokojny pies.
Pod warunkiem, że żyje z przynajmniej jednym zdecydowanym i znającym molosy osobnikiem ludzkim.
Kocha swoją rodzinę, szanuje i zachowuje się z pokorą do innych psów i lubi koty. Kocha dzieci.
Dla swej rodziny nie przejawia żadnej agresji. Wobec obcych i gości w typowy dla rasy sposób ostrzega. Kiedy dostanie wytyczne i czas, po kilku minutach własnej obserwacji akceptuje ich.
Arsen jest inteligentny i próbuje czasem jeszcze postawić na ,,swoim " ale to już bardzo rzadkie zachowanie.
Arsen to pies typowo domowy. Najchętniej śpi z naszymi synami na podusi ale również odesłany na swoje miejsce nie buntuje się.
Daje łapy, daje głos, już na smyczy chodzi przy nodze.
Ale ..ale. .! Dalsza praca jest obowiązkowa by nie przypomniał sobie, że bycie rozbabranym, rozwydrzonym jedynakiem jest wygodniejsze
Może gdzieś są jego ludzie i szansa na wspaniałe, mądre życie? ?